ناصر آب روشن

بسم الله الرحمن الرحیم
«کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ نَبْلُوکُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَیْرِ فِتْنَةً وَ إِلَیْنا تُرْجَعُونَ »
«هر کسی چشندۀ طعم مرگ است و ما شما را به خیر و شر می‌آزماییم و آنگاه به‌ سوی ما بازگشت داده می‌شوید.»
با سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی و با سلام به روح تمامی شهدای اسلام و با سلام به سید و سرور شهیدان امام حسین(ع)، وصیت خویش را آغاز می‌نمایم:
اول از همه لازم است که چند سطر از وصیت‌نامۀ حسین‌بن‌علی را که در روز و شب عاشورا [...] به یاران وفادار خود که در انتظار شهادت نشسته بودند و فرمود: «ای یاران وفادار من! ای بلندپایگان! در جهاد با دشمن و دفاع از دین پایداری کنید و بدانید که مرگ همانند پُلی است که شما را از سختی‌ها و دشواری‌ها می‌رهاند و به جهان جاویدان منتقل می‌کند. آیا کسی پیدا می‌شود که بخواهد از یک زندان دردناک به جایگاهی آباد و باغی زیبا منتقل شود؟! ولی مرگ برای دشمنان شما همانند پُلی است که آنها را از کاخ زیبایی به زندانی سخت و دردناک منتقل می‌سازد.» را بیان کنم و من در همین‌ جا و با توجه به وصیت آقا امام حسین به تمامی اقوام [و] آشنایان می‌گویم که باید از این‌چنین کسانی پیروی کرد که از جان و مال خود به خاطر دین و مذهب و ناموس گذشتند و باید راه آنها را ادامه داد.
مادرم! تاج سرم! ای کسی که هر چه از تو بگویم و هر چه از خوبی‌هایت بگویم باز کم است، این را بدان که انسان یک روز به دنیا می‌آید و روزی هم از دنیا می‌رود و تنها کردارها و اعمالش بر جای می‌ماند، پس هر انسانی عاقبت خواهد مُرد و بهتر است که انسان در راه مکتب و هدفش کشته شود. از مرگ من ناراحت نباش؛ زیرا نزد خداوند بزرگ زنده‌ام و روزی‌ام را می‌گیرم و فقط جسم من است که از میان شما رفته پس از مرگم ناراحت نشوید و برای من سیاه نپوشید.
مادر عزیزم! می‌دانم که از مرگ من ناراحت خواهی شد؛ اما این را بدان کسانی که برای جهاد در راه حق کشته شوند، زنده هستند و پیش خدای بزرگ بهره‌مند می‌شوند. امیدوارم که خدای بخشنده و مهربان، من را از همان بندگان شهیدش قرار دهد.
ای پدر! ای کسی که شب و روز در راه رفاه خانواده و برای ما زحمت کشیده‌ای، بدان که تا لحظۀ مرگ و همیشه به یادت هستم و قدر زحمات تو را خوب می‌دانم ولی چه کنم که نمی‌توانم آن را جبران کنم، پس فقط می‌توانم به شما و مادرم بگویم که مرا حلال کنید و مرا به بزرگواری خودتان ببخشید و بدانید که اگر چه من از میان شما رفته‌ام ولی به جایگاهی بهتر و والا شتافته‌ام، پس برایم ناراحت نشوید.
خواهران، برادران و دوستان و آشنایان! من همیشه به یاد شما بودم و از همین‌جا از شما طلب بخشش و حلالیت می‌نمایم و به همۀ شما وصیت می‌کنم که هیچ وقت نماز خود را ترک نکنید؛ زیرا نماز ستون دین است و نماز است که انسان را از هر پلیدی پاک می‌دارد و از شما خواهش می‌کنم که هیچ وقت از اطاعت خدای متعال غافل نشوید؛ چون بعداً دیگر پشیمانی سودی نخواهد داشت و سعی کنید به افراد ضعیف کمک کنید، مخصوصاً به یتیمان.
همیشه خود را کوچک‌تر از بقیه حساب کنید؛ زیرا که جهل و غرور بی‌جا باعث تباهی است. در جلسه‌هایی که مخارج بالایی صرف آنها شده شرکت نکنید و به جای پول خرج کردن الکی به افراد ستم‌دیده و ناتوان کمک کنید. در اوج قدرت و بزرگی مرد باشید و همیشه طرف‌دار حق باشید و به خاطر هیچ چیزی پا روی حق نگذارید.
ای عزیزان! مسلمان باشید که انسان یک بار به دنیا می‌آید و یک بار خواهد مُرد؛ پس تا می‌توانید اطاعت پروردگار را به جای آورید و کارهای نیک انجام دهید.
من در همین ‌جا وصیت خود [را] تمام می‌نمایم و از تمامی جوانان انقلابی می‌خواهم که راه اسلام و شهدا را ادامه دهید.
والسلام
و من‌الله ‌التوفیق
گل باغ شهادت هر کـه بویید بهاران بر مزارش لاله رویید
اگـر عاشق نبـاشی در عبادت کجا پیدا کنی رمـز شهادت
برادر کوچک شما ناصر آب‌روشن
1365/02/05